گهیځ
په خورا خواشینۍ سره مو خبر ترلاسه کړ چې د پښتو ژبې لیکوال، شاعر، څېړونکی، نامتو تاریخپوه، کیسه لیکونکی، کره کتونکی او سیاسی مبارز همېش خلیل د ۹۴ کلونو په عمر له فانی نړۍ سترګې پټې کړې دی.
انالله و انا الیه راجعون
مرحوم استاد همیش خلیل د ۱۹۳۰ زېږدیزکال د اپرېل پر ۱۱مه د کوزې پښتونخواه د پېښور په بر تهکال سیمه کې زېږیدلی او په خټه مومند ؤ. په پنځه کلنۍ کې یې د خپل کلی په مدرسه کې سبق پیل کړ وروسته یې د پېښور د اسلامیه کالج ولوست او بیا یې خصوصی سبقونه پیل کړل چې د زدکړې په جریان کې یې د (نغمه زار) په نامه لومړۍ شعری ټولګه هم چاپ شوه. د خدای بښلی همیش خلیل په بېلابېلو ورځپاڼو، اخبارونو او مجلو کې یې هم ګڼې مقالې او لیکنې خپرې شوې دی.
نوموړی لسګونه کتابه لیکلی چې ځینې مشهور یې دادی: حضرت عثمان ذو النورین، پښتانه لیکوال، د غره ګلونه، د فکرونو ډېوې، ورکه خزانه، زما سندرې، مومن خان شیرینۍ، آدم خان درخانۍ، د قلم خاوندان او داسې نور.
مرحوم همېش خلیل د ګڼو نورو پښتنو قلموالو په څېر د ادب او هنر پر مجال سربېره سیاسی مبارزه هم کوله او له همدې امله څو ځله د پاکستان د وخت د حکومت له خوا نیول شوی او په بېلابېلو زندانونو کې د بندی په توګه ساتل شوی دی.
ګهیځ د لیکوالو او ژورنالیستانو ټولنې اداره او غړی پداسې حال کې چې د دغه خوله ور او قلم پال لیکوال او شاعر مړینه د پښتو ادب او تاریخ لپاره یوه ستره ضایعه ګڼی، نوموړی ته له الله نه جنت او پاتې کورنۍ او ټولو پښتو قلموالو ته د زړه صبر او اجر غواړی.
